موسسه پلکان | کلینیک تخصصی مالکیت فکری(ثبت اختراع وبرند)

تجاری سازی طرح | موسسه پلکان

الف- نقاط مبهم

ب- قلمرو حمایت

تجاری سازی طرح

طرح تجاری سازی برای درآمدرایی از اختراع، راهی طولانی دارد تا خط مشی اختراع را تعیین کند. اگر متقاضی، اختراع را در یک محصول معین استفاده کند، شرایط بازار برایش مشخص می شود و با توجه به شناخت از شرایط محصول و بازار، امکان انتخاب روشی روشن برای اقدام در جهت کسب حق اختراع، وجود خواهد داشت. اما بسیاری از خط مشی ها اختراع، بر نقاط مبهمی از طرح تجاری سازی، خلق انعطاف، اعتبار و ارزش، بدون ایجاد هزینه های فراوان استوار است.

الف- نقاط مبهم

اگر متقاضی، اطلاعات اندکی درباره وضعیت تجاری سازی و درآمدزایی اختراع احتمالی داشته باشد، گرایش متقاضی این است که حق انتخاب را به نحوی حفظ کند که فرصتهای ممکن برای کسب درآمد از بین نرود. نقاط مبهم، ممکن است به علت ابهام در احتمال موفقیت ابداع، بازار بالقوه، تنظیم زمان برای بازار جغرافیایی و موفقیت باشد. بنگاه ها مایلند برای سرمایه گذاری، درک روشنی از محصول و بازار مبدعان در اولین سرمایه گذاری داشته باشند. موسساتی که به محققان دانشگاهی کمک می کنند باید برای تجاری سازی ابداعات، خواسته های مجوز گیرندگان یا خریداران بالقوه ی را در نظر بگیرند.

تقاضای ثبت در کشورهای مختلف و استفاده از ادعاهای وسیع، ممکن است ابداع متقاضیان را با مسیرهای مبهمی از لحاظ محصول و بازار روبه رو کند. اشتباه و عدم اطمینان در این زمینه، بسیار فراوان است. در رویارویی با این بی اطمینانی، معمولا سعی میشود که از روش تاخیر در تصمیم گیری استفاده شود.

تقاضانامه پی سی تی، برای موضوع نااطمینانی، راه حل بسیار خوبی را ایجاد میکند. متقاضی حدود سی ماه فرصت دارد تا تصمیم بگیرد کجا باید تقاضانامه خود را تسلیم کند؛ این مدت در برخی از کشورها تا 31ماه افزایش می یابد.

در بسیاری از رشته های تجاری و فنی، سی ماه برای ایجاد اطمینان در طرح های تجاری سازی، مدت کوتاهی است. از آنجایی که توسعه ی ابداعات اختراع شده اغلب، بعد از تقاضانامه ابتدایی تا پایان زمان حق تقدم ادامه خواهد یافت، زمان واقعی برای خلق طرح های تجاری سازی، حدود 18 ماه یا کمتر است. در بسیاری از صنایع مذاکره ی مجوزها زمانی بیشنر از دوازده ماه را به خود اختصاص میدهد به هر حال، باید توجه داشت حتی استفاده از راه طولانی پی سی تی، روزنه ی کوچکی را در ایجاد ساختار مالی و سازمانی مناسب برای تجاری سازی تقاضانامه ی اختراع، به وجود می آورد.

از آنجایی که هرگونه تغییر در خط مشی تسلیم تقاضانامه یا تغییر در تقاضانامه، هزینه ی مالی متعاقبی در فرایند اختراع به وجود می آورد. یک متقاضی باید با وکیل یا نماده در مورد موارد مبهم مشورت کند.

ب- قلمرو حمایت

به نفع متقاضی است که دامنه حداکثری حمایت را برای محصول یا فرایند اختراعی به دست آورد. از این رو، نمایندگان حق اختراع، سعی نمیکنند که ادعاهایی با وسعت زیاد برای موکلین خود پر کنند. اما گام نهادن در مسیر ادعاهای وسیع، در بسیاری از موارد بررسی دقیق و طولانی بررسی کنندگان و هجوم به قلمروی رقبا را به دنبال دارد؛ بنابراین، سبب طولانی شدن مذاکرات برای ثبت ابداع و در پی آن، تاخیر در صدور برگه‌ی اختراع خواهد شد. همچنین هیچ تضمینی در پذیرش اختراع ادعاعای گسترده وجود ندارد و اگر هم ادعاها پذیرفته شوند، ممکن است باعث جلب اقامه‌‌‌‌‌ی دعوی از سوی رقیبان شود.

با این که ادعاهای ضروری هستند تا بتوانند حمایت فوری از اختراع را دریافت کنند. اگر قصد بر آن محصولی یا فرایند بازاریابی شده حمایت شود، در این مورد، باید کاملا محدوده‌ی لازم حمایت از ابداع مشخص شود و این محدوده‌ی حمایت، بهتر و راحت تر پذیرفتنی است. اما اگر قصد بر آن باشد که مجوز ابداع به تعداد زیادی از شرکا داده شودو این امر، ایجاد مانع برای بسیاری از فنون رقیب را ضروری سازد، خط مشی حمایت، باید با محدوده‌ی ادعا و قلمروی سرزمینی وسیعی (هر دو) ادامه یابد که در نتیجه آن هزینه و خطرات نیز افزایش می یابد.

نوشته شده توسط دپارتمان ثبت اختراعات پلکان در تاریخ پنجشنبه ۱۴ اسفند ۱۳۹۳