موسسه پلکان | کلینیک تخصصی مالکیت فکری(ثبت اختراع وبرند)

حق اختراعات تکمیلی | موسسه پلکان

اختراعات
حق اختراعات تکمیلی

 

حق اختراعات تکمیلی

چنانچه اختراع تحت پوشش پروانه، در عمل واقعا سودآور باشد مالک آن قطعا تمایل خواهد داشت پس از نقضای مدت اعتبار آن نیز به کسب منفعت از آن ادامه دهد . روشی وجود دارد که به موجب آن حق انحصاری موجود در یک اختراع مهم، می تواند حتی پس از پایان اعتبار حق اختراع نیز ادامه حیات دهد و آن، عبارتست از به ثبت رسانیدن تعداد زیادی از پیشرفت های کوچک  نسبت به اختراع اولیه، به شرط آن که تحولات ثبت شده نماینگر واقعی پیشرفت در مدتی باشد که در طول آن، حق اختراع اصلی به قوت و اعتبار خود باقیست و به شرط آن که تحولات مزبور با تصمیم جدی و با اصرار و جدیت به ثبت رسیده باشد، در زمان انقضای اعتبار حق اختراع اصلی، یک مقلد در آینده بایستی مواجه با این وضعیت گردد: اینکه کالای توصیف شده در مشخصات فنی اولیه، بسایر ضعیف تر از طرح های فعلی است تا بتواند از نظر تجاری قابل فروش باشد، و در عین حال وی نمی تواند بدون ریسک مواجه شدن با دعوای نقض آن تعداد از حق اختراعات تکمیلی، مدل های جدید تر را شبیه سازی نماید؛ و اینکه وی تقریبا به طور قطع و یقین درموردیک یا چند حق اختراع، محکوم خواهد شد. حتی اگر قرار باشد او برنده دعوی نسبت به تعدادی کافی از حق اختراعات باشد تا اجازه یابد بدون هر گونه تغییر اساسی در طرح خود، به تولید و ساخت ادمه دهد نیز هزینه رویارویی در دعوی و محکوم شدن در مجموع، باز هم حجم زیادی از سود حاصل از مخاطره به عمل آمده رااز بین خواهد برد.

 

ثبت اختراع-اختراع تکمیلی

 

به همین دلیل وجود شمار انبوهی از حق اختراعات تکمیلی غالبا عامل بازدارنده ای در مقابل مقلدین آتی خواهد بود. وضعیت سازنده اصلی، لزوما با گذشت زمان به خطر نمی افتد: وی تا جایی که پیشرفت های قابل ثبت اختراع مربوط می شود،همیشه چند سال جلوترخواهد بود، در حالی که هرچه بیشتر حوزه مربوطه را برای خود حفظ نماید امتیاز بیشتری در تجربه ساخت  برای خود کسب خواهد کرد. حق انحصاری وی تا زمانیکه رقیبی با تجربه لازم برای  "طراحی پیرامون" حق اختراعات خطرناک تر و با جرات لازم برای درگیر شدن در دعوی حق اختراع، درصورت لزوم به میدان بیاید تداوم خواهد داشت؛ این که این انحصار تا چه مدت به طول بیانجامد معمولا به اهمیت بازاری که تحت شمول آن حق انحصاری است، و نیز به سطح و میزان ادامه طراحی پیشرفت های قابل ثبت اختراع بستگی خواهد داشت. در گذشته چنین انحصاراتی بعضا به مدت مدیدی به قوت و اعتبار خودباقی بوده است.

در موردی که مالک حق اختراع اصلی، خود سازنده باشد به ثبت رسیدن اختراعات تکمیلی هیچ گونه اشکالی تولید نخواهد نمود. ولی در موردی که حق اختراع اصلی با دادن اجازه استفاده به فرد دیگری برای ساخت کالا در ازای پرداخت حق الامتیازی برای تولید، مورد بهره برداری قرار گیرد صاحب حق اختراع، به محض انقضای اعتبار حق اختراع اصلی، از دست ندادن کنترل موضوع را دشوار خواهد یافت. علت آنست که تحولاتی که می توان حق اختراعات را بر آنها مبتنی ساخت توسط سازنده ای صورت می گیرد که دارای تجربه عملی نیز خواهد بود؛ حق اختراعات جدید طبیعتا به او نیز تعلق خواهد داشت. در بعضی موارد، سازنده ممکن است متقاعد گردد که صاحب حق اختراع اصلی، مالک اختراعات تکمیلی نیز بشود، لیکن چنین توافقاتی غالبا به موجب قوانین مربوط به رقابت غیر قانونی است.

بطور کلی برای فردی که عملا درگیر دریکی از صنایع نیست حفط هرگونه کنترل اساسی نسبت به آن صنعت با استفاده از حق اختراع، بسیار دشواراست. با این حال گهگاه مواردی اتفاقمیافتد که مخترعین، با استفاده از اختراعاتشان برای راه اندازی کارهای تولیدی عظیم، به ثروت های کلانی می رسند، در حالیکه مخترعین دیگر نهایتا با فروش حق اختراع خود به بنگاه های تجاری موجود وهمزمان رسیدن به پست های مهم در آن بنگاه ها از قبیل مشاور وطراح، سرپا می مانند.

مخترعینی که صرفا با فروش یا دادن مجوز ساخت اختراع خود، به مبالغ قابل توجهی دست یابند بسیار کم شماراند.

حق اختراعات تکمیلی

چنانچه اختراع تحت پوشش پروانه، در عمل واقعا سودآور باشد مالک آن قطعا تمایل خواهد داشت پس از نقضای مدت اعتبار آن نیز به کسب منفعت از آن ادامه دهد . روشی وجود دارد که به موجب آن حق انحصاری موجود در یک اختراع مهم، می تواند حتی پس از پایان اعتبار حق اختراع نیز ادامه حیات دهد و آن، عبارتست از به ثبت رسانیدن تعداد زیادی از پیشرفت های کوچک  نسبت به اختراع اولیه، به شرط آن که تحولات ثبت شده نماینگر واقعی پیشرفت در مدتی باشد که در طول آن، حق اختراع اصلی به قوت و اعتبار خود باقیست و به شرط آن که تحولاتمزبور با تصمیم جدی و با اصرار و جدیت به ثبت رسیده باشد، در زمان انقضای اعتبار حق اختراع اصلی، یک مقلد در آینده بایستی مواجه با این وضعیت گردد: اینکه کالای توصیف شده در مشخصات فنی اولیه، بسایر ضعیف تر از طرح های فعلی است تا بتواند از نظر تجاری قابل فروش باشد، و در عین حال وی نمی تواند بدون ریسک مواجه شدن با دعوای نقض آن تعداد از حق اختراعات تکمیلی، مدل های جدید تر را شبیه سازی نماید؛ و اینکه وی تقریبا به طور قطع و یقین درموردیک یا چند حق اختراع، محکوم خواهد شد. حتی اگر قرار باشد او برنده دعوی نسبت به تعدادی کافی از حق اختراعات باشد تا اجازه یابد بدون هر گونه تغییر اساسی در طرح خود، به تولید و ساخت ادمه دهد نیز هزینه رویارویی در دعوی و محکوم شدن در مجموع، باز هم حجم زیادی از سود حاصل از مخاطره به عمل آمده رااز بین خواهد برد.

به همین دلیل وجود شمار انبوهی از حق اختراعات تکمیلی غالبا عامل بازدارنده ای در مقابل مقلدین آتی خواهد بود. وضعیت سازنده اصلی، لزوما با گذشت زمان به خطر نمی افتد: وی تا جایی که پیشرفت های قابل ثبت اختراع مربوط می شود،همیشه چند سال جلوترخواهد بود، در حالی که هرچه بیشتر حوزهمربوطهرا برای خود حفظ نماید امتیاز بیشتری در تجربه ساخت  برای خود کسب خواهد کرد. حق انحصاری وی تا زمانیکه رقیبی با تجربه لازم برای  "طراحی پیرامون" حق اختراعات خطرناک تر و با جرات لازم برای درگیر شدن در دعوی حق اختراع، درصورت لزوم به میدان بیاید تداوم خواهد داشت؛ این که این انحصار تا چه مدت به طول بیانجامد معمولا به اهمیت بازاری که تحت شمول آن حق انحصاری است، و نیز به سطح و میزان ادامه طراحی پیشرفت های قابل ثبت اختراع بستگی خواهد داشت. در گذشته چنین انحصاراتی بعضا به مدت مدیدی به قوت و اعتبار خودباقی بوده است.

در موردی که مالک حق اختراع اصلی، خود سازنده باشد به ثبت رسیدن اختراعات تکمیلی هیچ گونه اشکالی تولید نخواهد نمود. ولی در موردی که حق اختراع اصلی با دادن اجازه استفاده به فرد دیگری برای ساخت کالا در ازای پرداخت حق الامتیازی برای تولید، مورد بهره برداری قرار گیرد صاحب حق اختراع، به محض انقضای اعتبار حق اختراع اصلی، از دست ندادن کنترل موضوع را دشوار خواهد یافت. علت آنست که تحولاتی که می توان حق اختراعات را بر آنها مبتنی ساخت توسط سازنده ای صورت می گیرد که دارای تجربه عملی نیز خواهد بود؛ حق اختراعات جدید طبیعتا به او نیز تعلق خواهد داشت. در بعضی موارد، سازنده ممکن است متقاعد گردد که صاحب حق اختراع اصلی، مالک اختراعات تکمیلی نیز بشود، لیکن چنین توافقاتی غالبا به موجب قوانین مربوط به رقابت غیر قانونی است.

بطور کلی برای فردی که عملا درگیر دریکی از صنایع نیست حفط هرگونه کنترل اساسی نسبت به آن صنعت با استفاده از حق اختراع، بسیار دشواراست. با این حال گهگاه مواردی اتفاقمیافتد که مخترعین، با استفاده از اختراعاتشان برای راه اندازی کارهای تولیدی عظیم، به ثروت های کلانی می رسند، در حالیکه مخترعین دیگر نهایتا با فروش حق اختراع خود به بنگاه های تجاری موجود وهمزمان رسیدن به پست های مهم در آن بنگاه ها از قبیل مشاور وطراح، سرپا می مانند.

مخترعینی که صرفا با فروش یا دادن مجوز ساخت اختراع خود، به مبالغ قابل توجهی دست یابند بسیار کم شماراند.

 

نوشته شده توسط دپارتمان ثبت اختراعات پلکان در تاریخ چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۳