موسسه پلکان | کلینیک تخصصی مالکیت فکری(ثبت اختراع وبرند)

مبدع و متقاضی اختراع | موسسه پلکان

مبتکر بودن

مبدع به عنوان متقاضی اختراع

متقاضی به عنوان نماینده
اختراع
اختراعات
مبدع و متقاضی اختراع

 

مبدع و متقاضی اختراع


کلیه سیستم های اختراع، مالک اصلی یک ایده را مبدع می شمارند؛ با این حال، ممکن است حقوق برگه ی اختراع مربوط به متقاضی باشد. 

 

ثبت اختراع - مخترع-

 


الف- مبتکر بودن 
لازم است که در تقاضانامه ی اختراع به پدیدآورندگان آن اشاره شود. آنها، مالکان اصلی حق ابداع هستند؛ با این حال ممکن است طبق یک تعهد قراردادی، موظف به واگذاری این حقوق باشند. 
یکی از کارهای مهم در ابتدای فرآیند اختراع تعیین مبدعان است. این موضوع ممکن است سبب بروز مشکل یا اختلاف گردد. اما تصمیم بسیار مهمی به شمار می رود. محروم ساختن مبدع از
حق اختراع، ممکن است به رابطه کاری خدشه وارد کند و اعتبار حقوقی و اقتصادی حق اختراع را به خطر بیندازد، از سوی دیگر ممکن است اداره یک گروه بزرگ از مخترعان مشکل باشد. 
شناسایی مبدع منوط به ابداع ادعائی، بر اساس معیارهای قابلیت ثبت است. این موضوع متاثر از دانش مقدم است که در فرآیند تهیه پیش نویس یافت می شود. در این خصوص باید روند مناسبی در نظر گرفته شود؛ مشورت با یک وکیل، ضروری است، به ویژه اگر قرار باشد ابداع در آمریکا ثبت شود؛ چرا که معیارهای مبدع بودن، بسیار سخت تر از آن زمانی است که پدید آورندگان انتشارات علمی بررسی می شوند. مخترعان باید برای حل مسایل مهم در مواردی غیر عادی و مبهم مشارکت داشته باشند. 


ب- مبدع به عنوان متقاضی اختراع
ادارات ثبت معمولا میان فرد مبدع و متقاضی، تفاوت هایی قائل می شوند. متقاضی، شخصی است که با اداره ثبت سروکار دارد. 
در حالتی که متقاضی همان مبدع نباشد، برای اثبات این که وی (متقاضی)، حق پر کردن تقاضانامه را دارد برخی توضیحات و مدارک رسمی لازم است. 
در آمریکا، فقط مخترعان حق تقاضای اختراع را دارند. نقش شرکت یا دانشگاه حمایت کننده ابداع، تنها در حد نماینده است. اسم نماینده، در تقاضانامه و یا برگه ی اختراع می آید اما مبدع به صورت رسمی و قانونی، نقش متقاضی را دارد و نماینده از طرف مخترع عمل می کند. 
از آنجایی که بیشتر کارهای تحقیق و توسعه را امروزه، شرکت ها یا شخصیت های دانشگاهی اجرا می کنند و پیگیری یک اختراع در چندین کشور، ممکن است پر هزینه باشد، روش مبدع- متقاضی در خارج آمریکا، به مانند گذشه متداول نیست. 


پ-متقاضی به عنوان نماینده
این وضعیت در خارج از آمریکا، بیشتر دیده می شود. حامیان دانشگاهی یا شرکت های تحقیقاتی اغلب مستخدمان (کارمندان، کارکنان) خود را ملزم به واگذار کردن هر ابداعی به کارفرما می کنند. بعضی از کشورها هم در قوانین خود به این امر تصریح کرده اند. بحث های گوناگونی در جزئیات این وضعیت- که ابداع زیر نظر یک کارفرما است- مطرح می شود. 
رابطه بین مبدع و کارفرما ممکن است در عمل، شبیه به رابطه مجوز دهنده و مجوز گیرنده باشد. با تعارضات بالقوه ای که بین رابطه ی کاربر و کارفرما که وجود دارد. در رباطه با حل این تعارضات نیز، تفاوت های زیادی بین کشورها وجود دارد. 
مسئله دیگری که در بحث مالکیت می تواند مطرح شود، این است که یک مبدع ممکن است در رابطه ی قراردادی با بیش از یک نفر ارتباط داشته باشد؛ برای مثال هنگامی که دو استخدام تمام وقت، متوالی و هم زمان انجام گیرد، پیدا کردن منشا ابداع- برای اختصا- ممکن است مشکل باشد؛ همین وضعیت زمانی رخ می دهد که مبدع برای بیش از یک کارفرما کار کرده باشد. 

 

 

نوشته شده توسط مدیریت سایت در تاریخ دوشنبه ۱ تير ۱۳۹۴