موسسه پلکان | کلینیک تخصصی مالکیت فکری(ثبت اختراع وبرند)

ثبت اختراع در مسیر ملی | موسسه پلکان

ثبت اختراع

اختراع

حق تقدم در اختراع
اولین تقاضای ثبت اختراع
اختراعات
ثبت اختراع در مسیر ملی

 

ثبت اختراع در مسیر ملی


برای ثبت اختراع و کسب حمایت بین المللی متقاضی یا مخترع می تواند به اداره ملی ثبت اختراع کشورهای مورد نظر مراجعه کند و اظهارنامه ثبت اختراع خود را به زبان آن کشورها و با پرداخت هزینه مربوط تسلیم کند. روشن است که اگر تعداد کشورهای مورد نظر زیاد باشد، این مسیر ممکن است دشوار و پیچیده و گران باشد زیرا معمولا مخترع یا متقاضی باید علاوه بر اینکه واجد شرایط مقرر در قانون ملی این کشورها باشد باید مدارک و مستندات مربوط را به زبان کشورها ترجمه و از طریق وکیل یا کارگزار نسبت به ثبت اختراع خود اقدام نماید. البته چنانچه کشورهای مورد نظر عضو اتحادیه پاریس باشند و متقاضی نیز به نحوی صلاحیت برخورداری از مزایای کنوانسیون پاریس را داشته باشد؛ حداکثر در این فرض می تواند از حق تقدم مقرر در این کنوانسیون تحت شرایطی استفاده کند. 
از آنجائی که دولت ایران عضو کنوانسیون پاریس است و اتباع ایران می توانند در چارچوب نظام پاریس نسبت به
اختراع خود در سطح بین المللی و در کشورهای که عضو کنوانسیون پاریس هستند با استفاده از حق تقدم مقرره در این کنوانسیون اقدام نمایند، لذا در این قسمت از بحث به خلاصه ای مباحث مهم این کنوانسیون به ویژه در رابطه با حق تقدم می پردازیم که بعضی از عنوان های آن به شرح زیر است: 
1-    
حق تقدم در اختراع
2-    اولین تقاضای ثبت اختراع
3-    تقاضای ورقه اختراع
4-    استقلال گواهی های اختراع
5-    و....

1-    حق تقدم در ثبت اختراع به این معناست که چنانچه شخصی با رعایت شرایط لازم اظهارنامه ثبت اختراع را نزد مراجع ذیصلاح یکی از کشورهای عضو کنوانسیون پاریس ثبت نماید (مانند ایران)، به مدت 12 ماه از تاریخ درخواست ثبت همان اختراع، در هر یک از دیگر از کشورهای عضو این کنوانسیون بر دیگر اشخاص تقدم دارد. 
2-    کسی می تواند از امتیازات مقرره در این کنوانسیون در رابطه با حق تقدم استفاده کند که تابعیت یکی از کشورهای عضو کنوانسیون را دارا باشد یا اینکه در یکی از کشورهای عضو اقامت و یا در آنجا دارای موسسات صنعتی یا تجاری واقعی و معتبر باشد. بدیهی است که تفسیر کلمات واقعی و معتبر با مقامات کشور متوقف فیهای آن خارجی است. 
همچنین اعطای تابعیت یا سلب تابعیت تابع قانون دولت متبوع آن شخص است ولو اینکه تابعیت در مملکت دیگری عنوان شود. زمانی تابعیت شخص نیز مهم است که سابقا تبعه دولتی بوده و اکنون تابعیت دولت دیگری را دارد؛ این شخص وقتی که اجرای قرارداد پاریس را درباره خود می خواهد باید تابعیت فعلی او را در نظر گرفت. اگر شخص واجد شرایط چند تابعیت باشد تابعیتی که آن شخص مطرح و عنوان خواهد کرد باید مورد نظر قرار گیرد. در
اختراع اشتراکی نیز در صورتی که مالکین مشاعی دارای تابعیت های مختلف باشند نمی توانند از مزایای قرار داد پاریس راجع به تابعیت استفاده کنند. 
3-    حق تقدم اصولا فقط بر اساس اولین تقاضای ثبت در یک کشور عضو اتحادیه پاریس مبتنی است. بنابراین اگر اولین درخواست ثبت در یک کشور غیر عضو اتحادیه تسلیم شده باشد و این کشور غیر عضو تسلیم شده باشد و این کشور غیر عضو بعدا هم به عضویت قرار داد پاریس درآید باز هم به اولین درخواست اخیرالذکر حق تقدم اعطا نمی شود. همچنین در کشوری که تازه به عضویت اتحادیه در می آید نمی توان مطالبه حق تقدم اولین درخواست ثبت در مملکت دیگر را کرد زیرا در تاریخ اولین درخواست ثبت، عضو اتحادیه هنوز عضو اتحادیه نبوده است. 
4-    از آنجائی که حق تقدم از تاریخ دیخواست اولین درخواست شروع می شود؛ لذا در موردی که شخص ثالثی قبل از اولین درخواست مورد بحث، تقاضای ثبت اختراع در کشوری کرده باشد، برای شخص ثالث طبق قانون ملی همان کشور حق مکتسبی ایجاد می شود و لذا این حق مکتسب باطل کننده حق تقدم دیگران است، که درخواست شان را به عنوان اولین درخواست مطرح ساخته اند؛ در صورتی که در اولین درخواست متعلق به دیگری است که حق مکتسب دارد. 
5-    همانطوری که در بند 3 توضیح داده شد حق تقدم اصولا فقط بر اساس اولین تقاضای ثبت است لکن در صورتی که درخواست مسترد گردیده یا متروک گذارده شود و بعدا همان شخص اظهارنامه دیگری در همان کشور تسلیم نماید که مربوط به همان موضوع باشد (به عنوان مثال اختراع) درخواست درخواست لاحق تحت شرایطی می تواند در حکم درخواست سابق تلقی گردد. این شرایط عبارتند از:
-    درخواست لاحق هم به همان کشوری داده شود که درخواست اول تسلیم گردیده است.
-    درخواست لاحق مربوط به همان موضوع (به عنوان مثال اختراع) و مربوط به همان محصولی باشد که در درخواست سابق گنجانده شده است. 
-    درخواست لاحق وقتی تسلیم شده باشد که درخواست سابق رد یا مسترد گردیده یا از آن اعراض شده باشد. 
-    درخواست سابق منتشر نشده یا به آگاهی عموم نرسیده باشد. 
-    حقی درباره درخواست سابق باقی نمانده باشد. 
-    درخواست سابق در آن کشور یا در کشور دیگری به عنوان منشا حق تقدم به کار برده نشده باشد. 
خلاصه اینکه اگر یکی از شروط رعایت نشود، هیچ کشور عضو اتحادیه حق تقدمی برای درخواست لاحق قائل نخواهد شد و نیز باید متوجه این ریسک بود که اگر در فاصله درخواست سابق و لاحق تقاضای ثبتی برای همان اختراع به وسیله همان شخص یا شخص دیگری تسلیم مقام ثبت حقوق مالکیتی صنعتی همان کشور یا کشور دیگری از اتحادیه پاریس شده باشد درخواست لاحق پذیرفتنی نخواهد بود. 

ادامه دارد...

نوشته شده توسط مدیریت سایت در تاریخ پنجشنبه ۲۵ تير ۱۳۹۴