موسسه پلکان | کلینیک تخصصی مالکیت فکری(ثبت اختراع وبرند)

اختراع اشتراکی (3) | موسسه پلکان

 

 اختراع اشتراکی (3)

لطفا جهت مطالعه اختراع اشتراکی در این بخش لطفا دو پستی که در گذشته در اختیار شما قرار دادیم را مطالعه فرمایید.

 

اختراع اشتراکی-اختراع

اختراع اشتراکی (1)

اختراع اشتراکی-اختراعاختراع اشتراکی (2)

 

به ادامه توضیح اختراع اشتراکی می پردازیم:

همچنین در بعضی از کشور ها کلیه اختلافات مربوط به اختراع اشتراکی از قبیل اختلافات مربوط به اظهارنامه اختراع، حقوق ناشی از ثبت اختراع اشتراکی، ساخت، استفاده، توزیع و ... و همچنین اختلافات مربوط به عنوان اختراع توسط مراجع اداری حل و فصل می گردد.

در تعداد دیگری از کشورها، در صورتی که اتفاق آراء برای تصمیم گیری در مورد بهره برداری از اثر مشترک حاصل نگردد، دادگاه، صالح برای رسیدگی و حل و فصل اختلافات است.

آنچه که در این قسمت لازم به ذکر است اینکه ممکن است حق اختراع با فوت مخترع به وارث منتقل شود؛ که در صورت تعدد ورثه، اشتراک در حق اختراع می تواند مصداق داشته باشد که با توجه به ملاک های مقرره در قوانین و مقررات ملی و داخلی میتوان احکام آن ها را استنباط کرد.

در خاتمه باید گفت که در قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 1310، در رابطه با اختراع اشتراکی و احکام آن مقرراتی وجود ندارد و بدیهی است که در این قسمت باید به عمومات قانون به ویژه احکام مالکیت در حقوق مدنی مراجعه کرد. همچنین در صورت بروز اختلاف بین مالکین مشاع مراجعه آن ها به دادگاه عمومی می تواند راهگشا باشد.

آنچه که به عنوان نتیجه گیری در این بخش می توان ذکر کرد اینکه مخترع کسی است که اختراع ابداع کرده است بنابراین مخترع می تواند یک یا چند نفر باشد و باید اسامی آن ها در ورقه اختراع ذکر گردد. همچنین چنانچه بین آن ها در رابطه با اختراع اشتراکی اختلافی بروز کند باید مرجعی وجود داشته باشد تا آن ها بتوانند به آنجا مراجعه و احقاق حق نمایند. 

این مرجع میتواند یک مرجع بالای اداری یا قضایی باشد. عمده اعتراض هایی که می تواند در این خصوص مطرح باشد عبارتست از:

1-    تعدادی ادعا کنند که آنها و نه کسی که اسم او در ورقه اختراع آمرده است، سازنده واقعی اختراع هستند.

2-    شخص ادعا کند آنهایی که اسمشان در ورقه اختراع آمده است؛ دخالتشان در اختراع ادعایی به حدی نبوده است که سازنده اختراع و نتیجتا مخترع تلقی گردند.

دررابطه با موضوعات فوق، دادگاه باید اتفاق تصمیم نمایند. در قوانین ملی بعض از کشور ها با توجه به رویه قضایی راهکارهایی برای تشخیص موضوع در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال در رابطه با موضوعات فوق، دادگاه تکلیف دارد که بدوا عناصر ابتکاری اختراع ادعایی ار شناسایی کند و سپس بررسی کند که آیا معترض وظیفه و مسئولیتی در قبال توسعه و ارتقای همه یا بعضی از آن عناصر داشته است یا خیر. در برخی از دعاوی نیز داگاه عناصر ادعا را تعیین و مشخص و از مخترعین احتمالی در رابطه با ابداع آن تحقیق و بررسی می کند. اخیرا در دعاوی دیگری دادگاه تاکید کرد که به جای تقسیم عناصر ادعا، آنچه که ضروری است تفسیر ادعا برای تعیین مفهوم ضروری ابتکار و سپس تعیین کسی است که دخالت در آن داشته است. 

همچنین در رابطه با اینکه شرکت در ساخت اختراع چه اندازه باشد تا شریک مخترع تلقی گردد، نیز رویه قضایی کشور ها ملاک هایی را در زمینه ارائه داده اند. در برخی از رویه ها عموما پذیرفته شده است که چنانچه یکی کاری را انجام دهد که کمک کند تا مشکل معین حل شود یا به یک موضوع معین پاسخ دهد، این حد از عمل موجب شرکت در یک فعالیت ابتکاری تلقی میگرردد.

ایجاد ایده یا راه برای نحقیق، یک عمل ابتکاری است لکن برعکس، صرف طرح سوالی که باید پاسخ داده شود یا معرفی مشکلی که باید حل شود عمل ابتکاری محسوب نمیگردد و این اندازه از اقدام نمی تواند معترض را مخترع تلقی کند.

 

 

نوشته شده توسط دپارتمان ثبت اختراعات پلکان در تاریخ دوشنبه ۱ دی ۱۳۹۳