موسسه پلکان | کلینیک تخصصی مالکیت فکری(ثبت اختراع وبرند)

ثبت علامت تجاری و حق تقدم | موسسه پلکان

ثبت علامت تجاری

حمایت از علامت تجاری

اداره ثبت علامت تجاری
علامت تجاری
ثبت علامت تجاری و حق تقدم

 

ثبت علامت تجاری و حق تقدم


حق تقدم به این معناست که بر مبنای اظهارنامه عادی برای حمایت از علامت تجاری که توسط یک درخواست کننده به ادارات واجد صلاحیت یکی از کشورهای عضو داده شده است همان درخواست کننده (یا وارث یا جانشین قانونی آنها) می تواند در مدت زمانی مقرر شده (6 ماه) حقوق خاصی را در موقع تقاضای حمایت در تمامی کشورهای عضو کنوانسیون دارا باشند. این تقاضاها (اظهارنامه‌ها) که بعدا داده می شوند، به صورتی تلقی می شوند که گویی در روز تسلیم اولین اظهارنامه داده شده اند. 
حق تقدم مزایای علمی مهمی را در اختیار درخواست کننده خواهان حمیات در کشورهای متعدد قرار می دهد. درخواست کننده مکلف نیست که کلیه اظهارنامه ها را در موطن و در کشورهای خارجی به طور هم زمان ارائه دهد به این خاطر که از یک مهلت 6 ماه برای تصمیم گیری راجع به این امر برخوردار است که در چه کشورهایی درخواست
حمایت از علامت تجاری کند. در خواست کننده می تواند از مهلت 6 ماه برای سازماندهی دقیق و مناسب با مراحلی استفاده کند که باید از آنها برای تضمین حمایت در کشورهای گوناگون مورد علاقه در این مورد عبور کرد. 

در رابطه با حق تقدم نکات زیر قابل بحث است:

1-    ذی‌نفع حق تقدم هر شخصی است که حق دارد از رفتار ملی بهره مند شود و اظهارنامه ای برای یک علامت تجاری در یکی از کشورهای عضو بطور قانونی ثبت کرده است. 
2-    حق تقدم می تواند فقط مبتنی بر اولین اظهارنامه برای ثبت حق مالکیت صنعتی واحدی باشد که می بایستی در یک کشور عضو ثبت می شده است. بدین خاطر ممکن است که به دنبال اظهارنامه اول، اظهارنامه دومی که می تواند اصلاح شده اظهارنامه اول باشد، ثبت شود و سپس از آن اظهارنامه ثانوی به عنوان مبنای حق تقدم در ارتباط با موضوع درج شده در اظهارنامه اول استفاده کرد. 
3-    بدون انتقال همزمان خود اظهارنامه اول، حق تقدم را می توان به یک قائم مقام انتقال داد. این امر همچنین انتقال حق تقدم به اشخاص مختلف برای کشورهای متاوتی را امکان پذیر می سازد. این انتقال کاملا معمول و متعارف است. 
4-    اظهارنامه موخر باید راجع به همان موضوع اظهارنامه اول باشد که حق تقدم نسبت به آن ادعا می شود. به بیان دیگر در فرض
علامت تجاری، علامت تجاری واحدی باید موضوع هر دو اظهارنامه باشد. 
5-    اظهارنامه اول و موجد یک حق تقدم، باید به طور قانونی ثبت شود. به عبارت دیگر، هر ثبتی که معادل با یک ثبت ملی و طبق مقررات باشد، مبنایی معتبر برای حق تقدم است. مفهوم "ثبت ملی" همچنین شامل اظهارنامه‌هایی می شود که بر طبق معاهده‌های دو جانبه یا چند جانبه‌ای که بین کشورهای عضو منعقد شده‌اند به ثبت رسیده‌اند. 
6-    در نتیجه در ادعای حق تقدم، در اظهارنامه موخر باید به نحوی برخورد شود که گویی در زمان ثبت اظهارنامه اول، که حق تقدم آن ادعا شده در یک کشور عضو دیگر اظهارنامه موخر قبلا به ثبت رسیده بوده است. به عبارت دیگر با استناد به حق تقدم در فاصله بین تاریخ های ثبت اظهارنامه اول و دوم، به اصطلاح دوره حق تقدم، کلیه اقدامات انجام شده نمی توانند حقوق ناشی از اظهارنامه موخر را از میان ببرند. 
7-    طول دوره حق تقدم برای علائم تجاری 6 ماه است. 
8-    حق تقدم فقط بر اساس اولین تقاضای ثبت در یک کشور عضو اتحادیه است، بنابراین اگر اولین درخواست ثبت در یک کشور غیر عضو اتحادیه تسلیم شده باشدو این کشور غیر عضو بعدا به عضویت قرارداد پاریس درآید باز نسبت به اولبن درخواست اخیرالذکر حق تقدم اعطا نمی شود. همچنین در کشوری که تازه به عضویت اتحادیه در می آید نمی توان مطالبه حق تقدم اولین درخواست ثبت عضو تازه اتحادیه هنوز عضو اتحادیه نبوده است. 
9-    با توجه به اینکه حق تقدم از تاریخ اولین درخواست شروع می شود بنابراین در موردی که ثالثی قبل از اولین درخواست مورد بحث درخواست تقاضای ثبت موضوعی از موضوعات حقوق مالکیت صنعتی را (مانند علائم تجاری) را در کشوری کرده باشد، برای شخص ثالث طبق قانون ملی همان کشور حق مکتسبی ایجاد شده است. و لذا این حق مکتسب باطل کننده حق تقدم دیگران است که درخواست‌شان را به عنوان اولین درخواست مطرح ساخته اند در صورتی که در واقع اولین درخواست متعلق به دیگری است که حق مکتسب دارد. 
10-    درخواست لاحق در صورتی در حکم درخواست سابق تلقی می شود که شرایط زیر را دارا باشد:

- درخواست لاحق به همان کشوری داده می شود که درخواست اول تسلیم گردیده است. 
درخواست لاحق مربوط به همان موضوع (علامت) و مربوط به همان محصولی باشد که درخواست سابق گنجانیده شده است. 
- درخواست لاحق وقتی باید تسلیم شده باشد که درخواست سابق رد یا مسترد یا از آن اعراض شده باشد. 
درخواست سابق منتشر نشده یا به آگاهی عموم نرسیده باشد. 
- حقی در مورد درخواست سابق باقی نمانده باشد.
- درخواست سابق در آن کشور، در کشور دیگری به عنوان منشا حق تقدم بکار برده نشده باشد. 
اگر یکی از این شروط و قیود رعایت نشود، هیچ کشور عضو اتحادیه حق تقدم برای درخواست لاحق قائل نخواهد شد. همچنین اگر در فاصله درخواست سابق و لاحق، تقاضای ثبتی برای همان موضوع بوسیله همان شخص یا شخصی دیگر تسلیم مقام ثبت مالکیت صنعتی همان کشور یا کشور دیگری از اتحادیه پاریس شده باشد، درخواست لاحق پذیرفتنی نخواهد بود. 

11- تعیین تاریخ اولین درخواست و نام کشوری که اولین درخواست ثبت در آنجا زرح شده و نیز شماره اولین درخواست ثبت از جمله شرایط شکلی اجباری درخواست حق تقدم است. 

 

منبع: کتاب حقوق علائم تجاری از دکتر سید حسن میر حسینی

 
نوشته شده توسط مدیریت سایت در تاریخ دوشنبه ۲۹ تير ۱۳۹۴